PAYLAŞ

EMRE CANDI, SALTIK AŞIKTI…!!!

Fani olan tendir,

Aşkın Canı hep bakidir…

EMREM…!

Bizden toprağa düşen üçüncü cemresin…

Bava Düzgın Aşkına

Xızır keremine

Şahı Merdan Ali Himmetine

Dersim Erenleri niyetine;

Elin, dilin, telin, mızrabın, sesin, sazın, özün, sözün, hakikatin nuruna vakıf olan gözün gitmedi bir yere…

Bizimsin, bizdensin, bize ait olansın;

Türkü tadında yaşayacaksın bizimle…

“Biz” derken; EMREM…!

Şahı Merdan’ın elinde Zülfikar,

Ana Fatma ile mürşit olan,

Şahı Şehidan Hüseyin-i Hüdavendigar ile Kerbela’da sır olan biz…

Ebu Müslim ile teberdar,

Mansur ile Dicle suyunda sır olan biz…

Fazlullah ile huruf-u hakikat,

Nesimiyle iki cihana sığmayan biz…

Hünkar ceminde, Kadıncık Ana deminde, ARA BUL aşkına Turna Katarında pervaz olup,

Diyar diyar Aşk-ı Hakikati ARAYAN biz…

Hacıbektaş iliminde Serçeşme olan biz…

Yunus ile haldaş, dildaş, yoldaş,

Kuşlarla konuşup, bulutla ağlayan biz…

Zalim ve zulüm merhamet bilmez ama EMREM;

Karlı dağların başında salkım salkım duran bulut

Saçın çözüp yaşın yaşın ağladığı biz…

Taptuğun tapusunda

Kul olduk kapusunda

Evvel miskin çiğ idik…!

Aşkın nar-ı hammarı ile kanatlanıp kuş olan, yanıp pişen biz…

Baba İlyas’la pervaz olup Harşena Dağından kale burçlarını aşıp Kudret-i Kandil’e şule olan biz…

Mezopotamya ilinde Fırat kıyısında Kefersud derler bir kadim diyardan;

Yar, yaren, can, canan,

Oğul, kız, ana, baba huruç edip

Dedekargın himmetiyle

Baba İshak izinden Urum Eline

Hak ve hakikat aşkına yürüyüş eyleyen biz…

Serez’den, Kahire’ye… Şam’dan, Tebriz’e Kuran-ı Sabiti ezber edip

Kuran-ı Natık olan biz…

Aydın illerinin ORTAKLARI,

Sakızlı Rum Gemicilerin yelkeni olup,

İriş Dede Sultan iriş nidasına erişen,

Torlak Kemal olup vuruşan,

Yardan gayrısı Bedrettin’le sarışan biz…

Şems’in gönlünde sema

Kul Himmetin Deyişinde tema

Virani Babanın tamburunda pena olan biz…

EMREM…!

Sen aşık û sadıksın bilirsin aşkın narını…

Pir Sultan’ın SARI TAMBURASINDA öten

Xızır olup mazlumun carına yeten biz…!

 

Bölük bölük oldu beyler

Dikildi sayvanlar tuğlar

Koyun Abdal durmuş ağlar

Gel gitme güzel Kalender

Diyen,

Lakin yine onunla yar yaren olup,

Münkire kılıç çalan,

“Başsız Yaylası”nda İmam Hüseyin katarına karışan biz…

EMREM;

Dersim’in mahzun aşığı…!

Hakkın nurundan aleme geleli

Kamil olup Biz bizi bileli

Ağıt söyler dilimiz, tambur çalar elimiz…

Yaşamda,

Adalet kadar adil

Karanlıkta,

Kırk budaklı kandil

Nazlı yârin koynunda öpüp koklanan ipek mendiliz…

EMREM…!

KATLİAM devranının ertesinde Dersim’de Hak Yolunu Haklayıp ZULÜM Mevsimine göz açan çocuk…!

Bilir misin..?!

“Mağaralara doldurulup fareler gibi yakılan”lara Munzur Suyu hala ağıt terennüm eder.

Dersim dağlarının ufkunda şafağın rengi,

Uçurum kıyısında kurşuna dizilen çocuk kanı rengindedir.

Halvori’de girdap olunca çığlığımız

Harçik suyu kan kırmızı

Golla Çeto’da niyaz edilesi oldu halimiz…

Pir Seyit Rıza ile gecenin kör karanlığında, BUĞDAY PAZARINI İNLETİP sonsuzluğa MAZLUM’un özgürlük hasretini haykıran EVLAD-I KERBELAYIZ BİZ…

İhanetini katilin tabancasına gümüş kabza yapıp

ALİ ŞÊR’e cellat olan Rayber ismini kirleteni bilir misin sen?!..

İkrar verenler elmaya

Zülfikar’a Murtaza’ya

Ardından teller çektiler

Biz uymayız eşkıyaya

Deyişinde TAKİ, 12’ler gibi can baş verdi HAKİKAT UĞRUNA…

Dersim’de Dağların uçurum diplerinde hala KADIN ÇIĞLIKLARI yankılanır EMREM…!

ZARİFE ANA’nın göz, gez, arpacık ikrarından dönmeyen bir kutsal yenidir.

BESE ANA yalçın kayalardan kanatlanan bir ak güvercin…!

ŞAHI MERDAN, ŞİRİ YEZDAN Aşkına

Hakikat ceminin DEVRİDAİMİNDE

Vücuda gelip, meydanda mert olan İBO

Zindanda üç kandil olan MAZLUM değil miyiz kurban…?

De hele EMREM…!

Açlıkta paydaş, acıda yoldaş olmadık mı?

Dilimiz boynumuza ilmek olup,

Sazımıza gönül kanımız damlayanda

MADIMAK’ta yakılan canlarımızın HASRET’i nar oldu yüreğimizde.

33 Kere Pir Sultan olup,

İkinci kere NESİMİ olduk

Şimdi ÇİMEN yeşili umudumuz…

AKARSU’lar gibi akasımız

Varlığımızı hakikatin aşkı uğruna yakasımız var.

EMREM…!

Daha deyişlerimiz vardı seslendirecek,

Türkilerimiz vardı söyleyecek,

Ağıtlarımız vardı yakacak,

Yezit’in katmerli zulmüne inat baharı HAYIR ile çiçeklendirecektik…!

EMREM…!

Ten ölür de can kalır.

Canı canana götür…

Sazına bir düzen verip,

Kırklar ceminde ZAKİR ol…

Zamanda devridaim,

Yürekte kadim olasın.

Dersim erenlerinin nur-u himmetine nail olasın…

Sevenlerin sazında, sesinde bulsun seni.

Mekanın PÜR NUR OLSUN…!

Dersim Halkının

Alevi Toplumunun

Sanatçı dostların

Saltık ailesinin

HEPİMİZİN BAŞI SAĞ OLSUN…

Aşk ile…

Kemal BÜLBÜL – BÜLBÜLÎ ŞEYDA (11 Mart 2017 Ankara)

PAYLAŞ

Yorumunuzu yazınız